090 - บทที่ 90 ข้าต่างหากคือผู้ที่ฟ้าลิขิตมา

บทที่ 90 ข้าต่างหากคือผู้ที่ฟ้าลิขิตมา

-----------------------------------------

ไม่นานนัก เหล่านักเรียนจากสำนักวิชาโอสถและค่ายกลที่เหลือรอดนับพันชีวิต ก็เดินทางมาถึงที่หมายภายใต้การคุ้มกันของราชองครักษ์ปราบมารหลายร้อยนาย

ราชองครักษ์ปราบมารส่วนใหญ่ได้มุ่งหน้าไปยังพระราชวังเพื่อรับมือกับเผ่าวิญญาณโลหิตและหลี่เฉิงหวนที่ยึดครองพื้นที่อยู่

ผู้ที่เหลืออยู่ ณ ที่แห่งนี้และเป็นผู้นำกลุ่ม คือราชองครักษ์ปราบมารป้ายทองผู้หนึ่ง ซึ่งมีตบะอยู่ในระดับแปลงเทพ

เหมาหรางเมื่อเห็นกู่มิ่งก็ประหนึ่งได้พบหลักยึดเหนี่ยวจิตใจ เขาถือดาบปราบมารที่เปรอะเปื้อนไปด้วยคราบเลือดฝ่าฝูงชนเข้ามายังเบื้องหน้า ก่อนจะคุกเข่าลงทำความเคารพอย่างนอบน้อม

“ท่านกู่มิ่ง ราชองครักษ์ปราบมารป้ายทอง เหมาหราง นำกำลังพลราชองครักษ์ปราบมาร คุ้มกันเหล่านักเรียนกลับมาถึงแล้วขอรับ”