080 - บทที่ 80 นครหลวงไท่ซู

บทที่ 80 นครหลวงไท่ซู

-----------------------------------------

จากนั้น ภายใต้สายตาของกู่มิ่งที่กำลังรอชมเรื่องสนุก ไป๋หลี่ชิงหานก็ถูกไกจิ่วเจวี๋ยหิ้วปีกออกไปราวกับหิ้วลูกเจี๊ยบ

กู่มิ่งกวาดสายตามองไปรอบสวน หยุดนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะจากไปเพื่อหาที่สักการะสหายเก่าและกล่าวคำอำลา

...

ภายในสวนของไป๋หลี่ชิงหาน ไป๋หลี่ชิงหานนั่งหน้าตาบวมปูดอยู่ข้างๆ พลางหยิบสุรานกกระเรียนวิญญาณของกู่มิ่งออกมาต้อนรับไกจิ่วเจวี๋ย

“หึหึ ท่านอาจารย์ผู้แสนดื้อรั้น ถึงท่านจะทุบตีข้าโดยไม่มีเหตุผล แต่ข้าในฐานะผู้ใหญ่ย่อมไม่ถือสาคนพาล ข้าจึงนำสุราเลิศรสนี้มาต้อนรับท่าน มีศิษย์ที่ดีเช่นข้า นับว่าบรรพบุรุษของท่านคงได้กลิ่นธูปควันเทียนแล้วกระมัง”

มุมปากของไกจิ่วเจวี๋ยกระตุกวูบ ต้องยอมรับเลยว่าหากศิษย์ผู้นี้ยังคงอยู่ที่สำนักปราบมารต่อไป เขาคงต้องอายุสั้นลงอีกหลายปี

ไกจิ่วเจวี๋ยสูดลมหายใจเข้าลึก พลางพึมพำในใจว่า ศิษย์ของข้า ศิษย์ของข้า ศิษย์ของข้า อย่าได้โกรธ อย่าได้โกรธ อย่าได้โกรธ