กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 54 สัตว์เดรัจฉานก็คือสัตว์เดรัจฉาน ย่อมฟังภาษาคนไม่รู้เรื่อง
-----------------------------------------
หวังหยุ่นหยิบยันต์ส่งเสียงออกมา เนื้อความในนั้นกล่าวโดยสรุปว่าจ้าวซานเต้าและพวกกำลังข่มขู่เขา ให้เขาออกมาแฉความผิดของหูเหยียน เว้นเสียแต่ว่าจะยอมจ่ายค่าปิดปากก้อนหนึ่ง จึงสั่งให้กู่มิ่งรีบมาที่หอเทียนเฮ่อเพื่อกดดันคนพวกนั้นเสีย
สำนักปราบมาร!
หูเหยียนที่เพิ่งกลืนกินหัวใจของสาวใช้ลงไปแลบลิ้นเลียริมฝีปาก พลางโยนร่างไร้วิญญาณทิ้งไปด้านข้างอย่างนึกสนุก
ครู่ต่อมา เขาเบะปากพลางคืนสีหน้าเป็นปกติ แล้วพึมพำกับตัวเองด้วยความดูแคลน
"ขยะสิ้นดี!!! น่ารำคาญนัก หัวใจของพวกมนุษย์ธรรมดานี่ไร้รสชาติสิ้นดี หัวใจที่มีพลังวิญญาณให้ควักออกมาเล่นได้ง่ายๆ แบบนี้มันไม่เร้าใจเลย"