043 - บทที่ 43 นับแต่นี้ไป โลกนี้จะไร้ซึ่งสำนักถามใจ

บทที่ 43 นับแต่นี้ไป โลกนี้จะไร้ซึ่งสำนักถามใจ

-----------------------------------------

เมิ่งเหวินซวีทำราวกับเด็กน้อยที่ถูกรังแก เขาขยับมือคราหนึ่งก็ดึงร่างของหันหยุนซีเข้ามาหา

“นี่คือศิษย์คนที่สองผู้แสนเชื่อฟังของข้า หันหยุนซี เจ้ามีความคับแค้นใจอันใดก็จงกล่าวกับท่านบรรพบุรุษและท่านอาจารย์ปู่ให้หมดสิ้น จงบอกความจริงมา ไม่ว่าผู้ใดที่กล้าข่มเหงสำนักชิงเฉิงของเรา มันผู้นั้นจะต้องชดใช้ด้วยราคาที่สาสม”

ร่างของหันหยุนซีสั่นสะท้าน เขาปล่อยโฮออกมาเสียงดังราวกับเด็กน้อยวัยสามร้อยกว่าปีที่ได้รับความไม่เป็นธรรม ในที่สุดเขาก็ไม่ต้องฝืนทนอีกต่อไป ทั้งน้ำตาและน้ำมูกไหลนองหน้าขณะฟ้องร้องถึงความเผด็จการของสำนักถามใจ ทั้งการดูหมิ่นเหยียดหยาม การใช้อำนาจบาตรใหญ่ และความต้องการที่จะกวาดล้างสำนักชิงเฉิงให้สิ้นซาก

เป็นกู่มิ่งที่ยอมสละชีพ ใช้ชีวิตของตนเป็นเครื่องสังเวยเพื่อแลกกับการลากผู้อาวุโสสำนักถามใจไปตายด้วยกัน ถึงได้รักษาหน่ออ่อนของสำนักชิงเฉิงเอาไว้ได้