กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 23 เมืองหลวง เมืองเทียนลั่ว
-----------------------------------------
ในชั่วพริบตาที่ปะทะกัน ร่างของกู่มิ่งก็กระเด็นถอยหลังไปไกลกว่าสิบเมตรจนพ้นโถงใหญ่
ร่างของเถียนปู๋เหว่ยเองก็กระเด็นถอยหลังไปสี่ห้าเมตรเช่นกัน มันชนเข้ากับโต๊ะเก้าอี้ข้างกายจนแตกกระจาย ก่อนจะฝืนประคองร่างให้มั่นคงได้ในที่สุด
มันมองกู่มิ่งด้วยความไม่อยากจะเชื่อสายตา ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยความตื่นตะลึง
“เป็นไปได้อย่างไรกัน! เพียงแค่ระดับหลอมรวมรากฐานระยะต้น พลังกลับเทียบเท่ากับระดับหลอมรวมรากฐานระยะปลายได้!”
เมื่อได้สติ เถียนปู๋เหว่ยก็หัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง บิดเบี้ยว และวิปริต “ฮิฮิฮิ!”
“ดี ดี ดี! เป็นยอดอัจฉริยะอีกคนแล้ว สมกับที่เป็นสหายของคนผู้นั้นจริงๆ”
“แต่เจ้าคิดจริงๆ หรือว่าเจ้าเป็นปีศาจจำแลงที่สามารถสังหารข้าซึ่งอยู่ในระดับหลอมรวมรากฐานระยะปลายได้ด้วยตัวคนเดียว? ฝันกลางวันไปเถอะ!”