กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 12 หมู่บ้านซิ่งฮวา กับการเพาะปลูกสมุนไพรวิญญาณ
-----------------------------------------
กู่มิ่งเดินทางออกจากเมืองเวิ่นซิน ล่องลอยไปตามเส้นทางสายหลักเพียงลำพังโดยไร้จุดหมาย
ชั่วขณะหนึ่งที่ไร้ซึ่งเป้าหมาย เขาเองก็ไม่รู้ว่าควรจะมุ่งหน้าไปที่ใด
“ใต้หล้านี้กว้างใหญ่ไพศาล สี่ทะเลล้วนเป็นบ้าน จะไปกังวลให้มากความไปไย?”
“ตาเฒ่านั่นทิ้งเมล็ดพันธุ์วิญญาณไว้ให้ข้าไม่น้อย ในเมื่อข้ามีอายุขัยไร้ขีดจำกัด เช่นนั้นก็ปลูกสมุนไพรวิญญาณพวกนี้ไปก่อน แล้วค่อยหาทางทะลวงระดับรวมลมปราณทีหลังก็ยังไม่สาย”
คิดแล้วก็ลงมือทำ กู่มิ่งเลือกทิศทางหนึ่งอย่างสุ่มๆ แล้วก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว
เขาตัดสินใจแล้วว่า หมู่บ้านแห่งที่หนึ่งร้อยที่เขาได้พบเจอ จะเป็นสถานที่ปักหลักของเขา
...
ฤดูใบไม้ผลิผ่านพ้น ฤดูใบไม้ร่วงเวียนมาบรรจบ แล้วฤดูใบไม้ผลิก็ผ่านไปอีกครา