003 - บทที่ 3 พ่อของเขาตายแล้วงั้นหรือ ถ้าอย่างนั้นก็คงไม่มีแม่แล้วสินะ

บทที่ 3 พ่อของเขาตายแล้วงั้นหรือ? ถ้าอย่างนั้นก็คงไม่มีแม่แล้วสินะ

-----------------------------------------

กู่มิ่งยิ้มบางๆ คนที่แม้แต่ความตายยังไม่เกรงกลัว จะมาหวั่นเกรงอันธพาลได้อย่างไร? นี่ไม่ใช่เรื่องล้อเล่นเสียหน่อย!

“เจ้าลองทายดูสิว่า มีดเล่มต่อไปของข้า จะปักลงตรงไหน?”

ฉึก!

กู่มิ่งชักมีดสั้นออกมา โลหิตสีแดงฉานสาดกระเซ็น แม่เล้ากรีดร้องโหยหวน ผู้คนรอบข้างต่างหน้าถอดสี

จูคุยขมวดคิ้วมุ่น มือถือดาบใหญ่ก้าวเดินเข้ามาทีละก้าว มันกำลังเดิมพันว่ากู่มิ่งนั้นรักชีวิตและกลัวตาย

“ดูท่ามันคงอยากให้เจ้าตาย เพื่อจะได้ฮุบหอหมื่นบุปผาไว้เพียงผู้เดียว ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ข้าก็ขอส่งเจ้าไปสู่สุคติเถิด”

เมื่อเห็นกู่มิ่งเงื้อมีดเตรียมจะแทงลงมาอีกครั้ง แม่เล้าก็หวาดกลัวจนปัสสาวะราดไหลนองพื้น นางแผดเสียงตะโกนใส่จูคุย