0106 บทที่ 106 ศึกหยางเฉวียน (16)

บทที่ 106 ศึกหยางเฉวียน (16)

บทที่ 106 ศึกหยางเฉวียน (16)

"..."

"ไว้ใจฉันได้เลย!"

ให้ตายสิ...

ได้รับความไว้วางใจจากคนมากมายขนาดนี้ จะยอมแพ้การแข่งได้ยังไงกัน

แต่ว่า ทำไมกันนะ?

ทั้งที่เมื่อครู่ร่างกายหมดเรี่ยวแรงไปแล้วแท้ๆ แต่ตอนนี้กลับไม่รู้สึกเหนื่อยล้าแม้แต่น้อย มิหนำซ้ำภายในกายยังมีพลังหลั่งไหลออกมาไม่ขาดสาย

"หึ ความรู้สึกแบบที่ไม่เคยมีมาก่อนเลยแฮะ"

พอเงยหน้าขึ้นมอง เพื่อนร่วมทีมทั้งสี่คนก็เดินมุ่งหน้าไปยังสนามแล้ว เมื่อมองแผ่นหลังของพวกเขา มุมปากของไป๋เซียงหรงอีก็ยกขึ้นเป็นรอยยิ้มที่ยากจะคาดเดา