กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 88 "ฝูเถียนจงเหอ" (7)
บทที่ 88 "ฝูเถียนจงเหอ" (7)
ไม่ว่าในอดีตนิสัยของฮุยฉีเสียงอู๋จะเลวร้ายเพียงใด แต่ยามที่เขาเล่นบาสเกตบอล เขาไม่มีทางใช้วิธีการพรรค์นี้อย่างเด็ดขาด
เดิมทียังตั้งตารอว่าจะได้ประลองฝีมือกับนายอย่างดุเดือดแท้ๆ คิดไม่ถึงเลยว่านายจะตกต่ำถึงขั้นต้องพึ่งพาวิธีการแบบนี้มาเล่นบาส
"เฮ้อ" สาวน้อยเถาจิ่งที่อยู่ข้างสนามเองก็แอบถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอกเช่นกัน
"ไอ้สารเลว!" ไม่รู้ว่าเป็นเพราะคำว่าผิดหวังคำนั้นของไป๋เซียงหรงอีที่ไปกระตุ้นเขา หรือเป็นเพราะความโกรธแค้นกันแน่ ฮุยฉีเสียงอู๋จึงยิ่งบุกตะลุยอย่างดุดันเกรี้ยวกราดยิ่งขึ้น
แทบจะทันทีที่สัมผัสโดนลูกบาส เขาก็พุ่งทะลวงเข้าสู่แดนของโรงเรียนมัธยมปลายไป๋ชวนอย่างรวดเร็ว อีกทั้งความเร็วยังเหนือกว่าที่เคยแสดงออกมาก่อนหน้านี้อีกหลายส่วน ในสายตาของผู้เล่นทั่วไป นี่ถือเป็นเกมบุกที่ไม่อาจขัดขวางได้แล้ว
ทว่า มันก็จำกัดอยู่แค่สำหรับผู้เล่นธรรมดาเท่านั้น
ไป๋เซียงหรงอียืนตระหง่านอยู่ใต้แป้นบาสเพียงลำพัง ราวกับว่าพื้นที่ทั้งหมดภายในเส้นสามแต้มล้วนเป็นอาณาเขตป้องกันของเขาทั้งสิ้น
เขาจะ... ณ ตรงนี้——