0072 บทที่ 72 ระหว่างศัตรูมีเพียงความมุ่งร้ายเท่านั้น

บทที่ 72 "ระหว่างศัตรูมีเพียงความมุ่งร้ายเท่านั้น"

บทที่ 72 "ระหว่างศัตรูมีเพียงความมุ่งร้ายเท่านั้น"

"อู่เยวี่ย ไปกันได้แล้ว"

"เอ๊ะ?"

เมื่อลวี่เจียนเจินไท่หลางจากไป ไป๋เซียงหรงอีก็ก้าวเท้าเดินออกไปเช่นกัน สาวน้อยเถาจิ่งจึงรีบตามไปติดๆ

หวงล่ายเหลียงไท่ "..." สรุปแล้ว สองคนนี้ตกลงมาทำอะไรกันแน่?

ดูไม่เหมือนตั้งใจมาหาฉันสักนิด ฉันแพ้การแข่งแท้ๆ แต่กลับไม่มีคำปลอบใจให้เลยสักคำ ช่างไร้เยื่อใยเกินไปแล้ว ทั้งที่เมื่อก่อนยังเป็นเพื่อนร่วมทีมที่สนิทกันแท้ๆ

"เฮ้อ อารมณ์วันนี้คงจะดีขึ้นไม่ไหวแล้วล่ะมั้ง" หวงล่ายเหลียงไท่พยายามฝืนยิ้มแห้งๆ ออกมา "หึๆ ดูไม่ได้เอาซะเลยแฮะ"

การแพ้ครั้งแรก... ช่างทรมานใจจริงๆ!

"ถ้ารู้สึกทรมานใจนักก็ร้องไห้ออกมาได้นะ ตอนนี้ไม่มีใครเห็นหรอก แฟนคลับของนายยิ่งไม่มีทางเห็น" ตอนนั้นเอง ซานจิ่งลี่ซงกัปตันทีมไห่ฉางก็เดินเข้ามาผลักท้ายทอยของหวงล่ายเหลียงไท่ไปทีหนึ่ง ก่อนจะเอ่ยกับหวงล่ายเหลียงไท่