กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 62 “ถึงไม่ซ้อม ฉันก็ยังเก่งที่สุดได้อยู่ดี”
บทที่ 62 “ถึงไม่ซ้อม ฉันก็ยังเก่งที่สุดได้อยู่ดี”
หลังจากคว้าแชมป์สองสมัยซ้อนได้สำเร็จ ประกอบกับชัยชนะอย่างถล่มทลายของโรงเรียนมัธยมต้นตี้กวง สื่อมวลชนต่างประโคมข่าวเกี่ยวกับสมาชิกตัวจริงของโรงเรียนมัธยมต้นตี้กวงกันอย่างครึกโครม
กระทั่งตัวสำรองของไป๋เซียงหรงอีอย่างหวงล่ายเหลียงไท่ก็ยังมีรายงานข่าว ส่วนเฮยจื่อเจ๋อเหยี่ยนั้นค่อนข้างน่าสงสารกว่ามาก
ในฐานะหนึ่งในตัวจริงของตี้กวง ทั้งยังมีสถิติลงสนามแข่งมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน นักข่าวย่อมไม่ยอมพลาดการสัมภาษณ์เขาอยู่แล้ว
สัมภาษณ์น่ะไม่ได้ลืมหรอก ทว่าพอถึงตอนส่งต้นฉบับขึ้นตีพิมพ์ ดูเหมือนเบื้องบนจะลืมเขาไปสนิท
ฟังดูช่างน่าอนาถใจจริงๆ แต่นี่ก็เกี่ยวข้องกับตัวตนอันจืดจางของเฮยจื่อเจ๋อเหยี่ยโดยตรง คนทั่วไปต่อให้เคยพูดคุยกับเขา ก็มักจะลืมเลือนเขาไปอย่างรวดเร็วอยู่ดี