กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 36 ผมมีความรักแล้ว
บทที่ 36 ผมมีความรักแล้ว
เมื่อไป๋เซียงหรงอีพูดคำสารภาพรักที่คิดว่าค่อนข้าง... ใช้ได้จบลง ในดวงตาของสาวน้อยเถาจิ่งก็มีประกายน้ำตาเอ่อล้นออกมา
ในพริบตาเดียว ไป๋เซียงหรงอีก็ลนลานขึ้นมาทันที เขาไม่ค่อยถนัดรับมือกับน้ำตาของเด็กผู้หญิงอยู่แล้วด้วย แถมแบบนี้เขาคงจะจบเห่สนิทแล้วใช่ไหมเนี่ย?
ขอมอบเพลงเหลียงเหลียงแด่ตัวเองสักเพลง
“อู่เยวี่ย เป็นอะไรไปเหรอ หรือว่าฉันทำให้เธอลำบากใจ?”
“ถ้าอย่างนั้นละก็ คิดเสียว่าไม่ได้ยิน...”
“คนบ้า!!!” ไป๋เซียงหรงอียังไม่ทันจะได้พูดอะไร ก็ถูกเสียงตะโกนลั่นที่จู่ๆ ก็ดังขึ้นมาของสาวน้อยเถาจิ่งขัดจังหวะเสียก่อน
แถมเธอยังคงใช้กำปั้นน้อยๆ ทุบอกของไป๋เซียงหรงอีไม่หยุด ปากก็พร่ำพูดซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่า “คนบ้า คนบ้า คนบ้า...”
“...”