เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 157 คำเชิญของกวนหง
หลี่เมิ่งเหยากับหลิวลี่ได้ชิมแล้ว ต่างก็เผยแววตาชื่นชมออกมาในทันที
โดยเฉพาะหลิวลี่ สายตาที่มองไปยังเฉินเหวินนั้นเต็มไปด้วยความถูกใจจนแทบไม่ต้องพูดถึง
"ฝีมือเสี่ยวเฉินยอดเยี่ยมจริงๆ ต่อไปลูกสาวน้าคบหากับเธอ อย่างน้อยก็ไม่ต้องห่วงว่าเธอจะอดตายแล้ว"
ไม่มีใครกำหนดไว้สักหน่อยว่าชะตากรรมของผู้หญิงคือต้องไปจ่ายตลาดทำกับข้าวทุกวัน ความรักมักเป็นเรื่องของการพึ่งพาซึ่งกันและกันอยู่แล้ว
เวลานี้เฉินเหวินก็พยักหน้าเช่นกัน เขากล่าวคำสัญญาอย่างจริงจังต่อหน้าหลิวลี่ "คุณน้าวางใจได้เลยครับ ตราบใดที่เมิ่งเหยาไม่รังเกียจ ผมจะทำกับข้าวให้เธอกินบ่อยๆ แน่นอนครับ"
คำพูดนี้ทำให้หลี่เมิ่งเหยารู้สึกเขินอายขึ้นมาชั่วขณะ
ทว่าหลังจากก้มหน้าขวยเขินอยู่ไม่กี่วินาที เธอก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมาจากใจ
ต้องยอมรับเลยว่า เฉินเหวินนั้นช่างพูดช่างเจรจาจริงๆ