เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 153 วันเกิดของติงกั๋วเหว่ย
สมัยมัธยมปลาย ตัวเขาและติงกั๋วเหว่ยต่างก็นัดกันไปลุยที่ร้านอินเทอร์เน็ตอยู่บ่อยครั้ง
ทุกครั้งที่จบการเล่นโต้รุ่งแล้วเดินออกมา ร่างกายเรียกได้ว่าทั้งหนาวทั้งร้อนในคราวเดียว
และมักจะเป็นเวลานี้เอง ที่บะหมี่แผ่นร้อนราดน้ำมันพริกสีแดงกรุ่นไออุ่นสักชาม ได้กลายมาเป็นสิ่งปลอบประโลมจิตใจหลังจากการเล่นเหมาคืนของทั้งสองคน
"พี่เหว่ย นายมีความคิดแปลกใหม่บ้างได้ไหม เล่นเกมมันทุกวี่ทุกวัน ไม่เบื่อบ้างหรือไง"
"แล้วอีกอย่างนะ การเล่นเกมที่ร้านอินเทอร์เน็ตหงอี่กับที่นายเล่นอยู่ในโรงแรมอีสปอร์ตมันต่างกันตรงไหน นายไม่กลับมายังจะดีเสียกว่า"
ทว่าติงกั๋วเหว่ยที่นั่งอยู่เบาะหลังกลับตอบกลับมาอย่างจริงจังว่า "แน่นอนว่ามันต้องมีจุดที่ไม่เหมือนกันสิ การเล่นเกมที่ร้านอินเทอร์เน็ตหงอี่น่ะ มันได้ความรู้สึกเหมือนอยู่บ้าน..."
เมื่อได้ยินถึงตรงนี้ เฉินเหวินก็คร้านที่จะตอบโต้อะไรต่อแล้ว
เพราะระดับความตระหนักรู้ทางความคิดของหมอนี่ มันช่างน่าสะพรึงกลัวจริง ๆ