0145

⬢⬢⬢

ตอนที่ 145 ผมมาซื้อของ

บรรยากาศในชั่วพริบตาก็เริ่มตึงเครียดขึ้นมาเล็กน้อย

จากนั้นในกลุ่มคนก็มีชายคนหนึ่งสวมแว่นกันแดดเดินออกมาจากด้านหลัง บนใบหน้ามีรอยแผลเป็นจากมีดที่เห็นได้ชัดเจน

"พี่รอง สองคนนี้จู่ ๆ ก็บุกเข้ามาในพื้นที่ของเรา"

ชายหน้ารอยแผลเป็นที่ถูกเรียกขานว่าพี่รองค่อย ๆ ก้าวขึ้นมา กวาดตามองทั้งสองคนเล็กน้อย

จากนั้นเขาก็เอ่ยปาก พร้อมกับโบกมือ

"ไม่ต้องเปลืองกระสุน ลากพวกมันออกไปจัดการซะก็พอ"

ไม่นานหลังจากสิ้นเสียง ลูกน้องหลายคนก็เริ่มเข้ามาประชิดทางด้านเฉินเหวินและเจิ้งจื่อเหยียน

ฝ่ายหลังหมดหนทางโดยสิ้นเชิงแล้ว ในมือก็ไม่มีอาวุธ ทำได้เพียงมองไปที่เฉินเหวินอย่างขอความช่วยเหลือ