กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 39 พี่ซุน ผมเตรียมตัวยอมพลีกายเพื่อศิลปะแล้วครับ!
"หา?"
เฉินเหวินเองก็ถึงกับยืนอึ้งไปโดยสิ้นเชิงในจังหวะนี้
"พี่รู้ความสัมพันธ์ระหว่างผมกับเมิ่งเหยาได้ยังไง?"
"ไม่ใช่สิ ผมกับเมิ่งเหยาเป็นแค่เพื่อนธรรมดากัน พี่คิดมากไปแล้ว"
น่าเสียดายที่เมื่ออยู่ต่อหน้าปฏิกิริยาตามสัญชาตญาณ ประโยคหลังของเฉินเหวินกลับดูเหมือนเป็นการแก้ตัวเสียมากกว่า
ส่วนซุนเวย์กระตุกมุมปาก ในใจคิดว่าเจ้าเด็กคนนี้เวลาสบตากับหลี่เมิ่งเหยาในวันปกติสายตานี่แทบจะเยิ้มจนเชื่อมกันอยู่แล้ว ยังนึกว่าตัวเองดูไม่ออกอีก
"ฉันรู้ได้ยังไงมันไม่สำคัญหรอก แต่ฉันอยากจะขอบคุณเธอจากใจจริง ๆ"
"อ๋อ? พี่ซุน ดูท่าพี่ยังยืนกรานจะให้ผมยอมพลีกายเพื่อศิลปะให้ได้สินะครับ!"