0034

⬢⬢⬢

ตอนที่ 34 เจ็บแต่มีความสุข

เมื่อเข้ามาในโรงหนัง เฉินเหวินเลือกที่นั่งแถวกลาง

ตอนนี้เป็นช่วงเวลาอาหาร คนในโรงหนังจึงไม่ค่อยมากนัก คาดว่าอีกสองชั่วโมงเมื่อชีวิตกลางคืนเริ่มต้นขึ้น คนก็จะเยอะขึ้น

หลี่เมิ่งเหยาดูเหมือนแมวน้อยที่อยากรู้อยากเห็น มองซ้ายมองขวาไปทั่ว

จริง ๆ แล้วไม่ยากที่จะเดาว่านี่เป็นครั้งแรกที่เธอมาโรงหนัง

แต่เฉินเหวินไม่ได้ถามอะไรเลย ได้แต่นั่งเงียบ ๆ อยู่ข้าง ๆ

เนื้อหาของหนังค่อนข้างน่าเบื่อและไม่น่าสนใจ พูดง่าย ๆ ก็คือหนังพาณิชย์ที่ใช้แก่นเรื่องเป็นการบีบอัดอารมณ์แบบฝืน ๆ

หนังสองชั่วโมง ในสายตาของเฉินเหวิน สิ่งเดียวที่น่าสนใจคือตอนที่หยิบป๊อปคอร์นแล้วเผลอแตะมือของหลี่เมิ่งเหยา