กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 22 เฉินเหวิน นายหึงเหรอ?
“เชี่ย ฉันไม่ได้ตาฝาดไปใช่ไหม นี่มันหลี่เมิ่งเหยา?”
“เอ๋ ดูท่าฉันก็เมาเหมือนกันแล้ว เหล่าหร่าน พวกเราสองคนคงเห็นภาพหลอนกันไปเองแล้ว ดาวโรงเรียนจะบังเอิญมาที่นี่ได้ยังไง”
กระทั่งติงกั๋วเหว่ยยังอดไม่ได้ที่จะขยี้ตา
หลังจากยืนยันซ้ำแล้วซ้ำเล่า กระทั่งติงกั๋วเหว่ยก็เห็นหลี่เมิ่งเหยาที่อยู่ใกล้แค่เอื้อม
วันนี้หลี่เมิ่งเหยายังคงแต่งกายเรียบง่ายเช่นเคย กระโปรงยาวต่อผ้าแบบเรียบง่าย เส้นผมยาวสลวยดั่งม่านน้ำตกทิ้งตัวลงกลางหลัง ผสานเข้ากับใบหน้างดงามสะกดใจที่ทำให้ผู้คนตราตรึง เพียงแค่ยืนอยู่ตรงนั้น ก็มีเสน่ห์ดึงดูดใจมากพอแล้ว
เฉินเหวินยกมือขึ้นเล็กน้อย: “ฉันเป็นคนเรียกให้เมิ่งเหยามารับฉันเอง”