กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 18 อยู่ไหม? ขอดูขาหน่อย
ลมยามค่ำคืนฤดูร้อนมักเงียบสงบและน่าผ่อนคลายเสมอ ภายใต้การแนะนำของเฉินเหวิน หลี่เมิ่งเหยาได้ลงทะเบียนบัญชีเวยซิ่นเป็นของตัวเอง
ช่วงมัธยมปลาย ทุกคนยังใช้คิวคิวกันบ่อยกว่า
แต่เพราะนิสัยจากชาติก่อน เฉินเหวินจึงชอบใช้เวยซิ่นในการติดต่อสื่อสารมากกว่า
เฉินเหวินเพิ่งถึงบ้าน ก็เปิดมือถือกดยอมรับคำขอเป็นเพื่อนของหลี่เมิ่งเหยา
อีกฝั่งส่งข้อความมาอย่างรวดเร็ว “ถึงบ้านแล้วเหรอ?”
“ถึงแล้ว คุณทำอะไรอยู่?”
“เพิ่งอาบน้ำเสร็จ กำลังเป่าผมอยู่”
“โอ้? วิดีโอคอลมาให้ดูหน่อยสิ”