0008

⬢⬢⬢

ตอนที่ 8 แม่ดาวโรงเรียนเรียกไปกินข้าว~

ตลอดช่วงเช้า ทั้งสองคนต่างอยู่ในสภาวะจดจ่ออย่างเต็มที่

เทียบกับการนั่งมึนหัวคิดอยู่คนเดียวแล้ว การมีนักเรียนหัวกะทิมาคอยเสริมพลัง ย่อมทำให้ความเร็วในการก้าวหน้าไม่ธรรมดาอย่างแท้จริง

ราวๆ บ่ายโมงตรง เฉินเหวินก็หาวออกมาหนึ่งหวอด

สิ่งที่ควรทบทวนก็ทบทวนไปจนเกือบหมดแล้ว สำหรับสูตรฟิสิกส์อันซับซ้อนมากมาย เฉินเหวินก็หวนคืนสู่สภาวะที่รู้ทะลุปรุโปร่งเหมือนในวันวาน

ส่วนหลี่เมิ่งเหยา ยังคงสงบเยือกเย็นสบายๆ เช่นเคย

มีเพียงจังหวะที่เฉินเหวินบิดขี้เกียจเท่านั้น เธอถึงได้เหลือบมองมาเล็กน้อย ก่อนจะเผยรอยยิ้มออกมาบางๆ

"ยังต้องขอบคุณการติวของเธอเลย ไม่อย่างนั้นฉันคงไม่ก้าวหน้าเร็วขนาดนี้หรอก ไปเถอะ เที่ยงนี้ฉันเลี้ยงข้าวเธอเอง!"