0411

⬢⬢⬢

ตอนที่ 411 คืนก่อนก๊าซพิษ

ราตรีกาลมืดมัวดั่งหมึก ความหนืดข้นราวกับบีบหยดน้ำออกมาได้

กลิ่นสนิมเหล็กของเขตโรงงานร้างผสมกับกลิ่นคาวดินหลังฝนคละคลุ้งอยู่ในอากาศ ระยะไกลจู่ ๆ ก็มีเสียงสุนัขเห่าดังขึ้นหลายเสียง ราวกับค้อนหนักทุบลงบนเยื่อแก้วหูของโหมวหย่ง

เขาสัญชาตญาณหดตัวเข้าไปในเงาถังน้ำมัน ชุดลายพรางครูดผ่านแผ่นเหล็กขึ้นสนิม ส่งเสียงเอี๊ยดอาร์ดเบามาก

“ซ่า ๆ—” ฝีเท้าของพลลาดตระเวนดังตามถนนกรวดมา ทุกย่างก้าวราวกดเหยียบลงบนสายพิณที่ขึงตึง

โหมวหย่งได้ยินเสียงหัวใจของตนเองกระแทกซี่โครง เหงื่อเย็นไหลตามท้ายทอยเข้าไปในเสื้อเกราะยุทธวิธี จับตัวเป็นคราบเปียกเยือกเย็นที่ข้างเอว