0407

⬢⬢⬢

ตอนที่ 407 ป่าทึบกับการโต้กลับ

พื้นรองเท้าของเซียวอวิ๋นเพิ่งบดขยี้กิ่งสนกิ่งหนึ่ง เสียงหักดังสนั่นขึ้นในผืนป่าอันเงียบงัน

ขนอ่อนที่ต้นคอของเขาตั้งชันขึ้นกะทันหัน—นี่ไม่ใช่เสียงกิ่งไม้แห้งที่พวกเขาเหยียบหักเอง มันทึบกว่าและหนาแน่นกว่า ราวกับฝูงสัตว์ป่ากำลังหมอบคลานเข้ามาใกล้ชิดติดพื้นดิน

“เจ็ดคน” เสียงของโหมวหย่งกดต่ำยิ่งกว่าเสียงลมสน เขาพิงแผ่นหลังเข้ากับต้นสนแดงขนาดสองคนโอบ ลำกล้องปืนโผล่พ้นหลังต้นไม้ออกมาครึ่งนิ้ว

ง่ามมือของชายฉกรรจ์ชาวซานตงผู้นี้ยังคงเปื้อนคราบเลือดตอนที่สังหารทหารยามเมื่อครู่ แต่เวลานี้กลับนิ่งสงบราวนิดหินผา “ขวา 3 ซ้าย 4 ระยะสามร้อยก้าว”

ขมับของเซียวอวิ๋นเต้นตุบ ๆ