0400

⬢⬢⬢

ตอนที่ 400 ความมืดมิดก่อนรุ่งสาง

หมอกภูเขาเกาะชายกางเกงจนชื้นแฉะ รองเท้าผ้าใบของเซียวอวิ๋นบดขยี้ก้อนกรวดที่เปียกปุ่มน้ำค้าง ทุกก้าวถูกกดลงอย่างแผ่วเบายิ่ง

แถวทหารกระจายตัวออกเป็นแนวรบตามมาข้างหลัง เงาร่างสิบแปดสายถูกแสงยามเช้าดึงจนยาวยืด ราวกับมีดสิบแปดเล่มที่ปักเข้าสู่ท้องภูเขา

“พี่เซียว หญ้าข้างหน้าไหวตัวผิดปกติ” โหมวหย่งลดเสียงลงกะทันหัน ปากกระบอกปืนเล็กยาวเอียงไปเล็กน้อย

ผ้าพันแผลบนหน้าผากซ้ายของเขาถูกน้ำค้างยามเช้าซึมจนเป็นสีชมพูอ่อน ทว่าดวงตากลับสว่างราวกับดาบปลายปืนที่ผ่านการชุบไฟมา

ท้ายทอยของเซียวอวิ๋นตึงเกร็งขึ้นทันที