0398

⬢⬢⬢

ตอนที่ 398 เป็นตายเท่ากัน ผู้กล้าปัญญาเลิศ

ควันดินปืนหมุนวนอยู่ตามซอกหิน หัวไหล่ขวาของเซียวอวิ๋นเจ็บปวดแสบร้อนราวกับถูกไฟแผดเผา

เขากัดฟันกรามซี่ในดันซองกระสุนอันสุดท้ายใส่ลงไปในปืนกล ปลอกกระสุนกระทบกับโจนหินส่งเสียงดังกรุ๊งกริ๊ง—กระสุนหลงนัดเมื่อครู่นี้เฉียดไหปลาร้าทะลุเข้าไป เลือดไหลตามซี่โครงลงไปถึงขอบกางเกง เหนียวหนืดราวกับแผ่นเหล็กที่ถูกเผาจนแดงมาแปะอยู่บนผิวหนัง

“ผู้กอง!

ทหารญี่ปุ่นถอยแล้ว!” หวังซวงจื่อก้มตัวพุ่งมาจากทางด้านขวา หมวกเหล็กเอียงกะเร่กะร่อนอยู่บนหัว ใบหน้ามีทั้งรอยดำและรอยแดง “พวกมันถอยร่นไปทางหุบเขาแล้ว ทิ้งซากศพไว้กว่ายี่สิบศพ!”

เซียวอวิ๋นหรี่ตามองไปยังเบื้องหน้า

หมอกยามเช้าถูกเปลวไฟจากปืนใหญ่ฉีกกระชากจนแหลกละเอียด กองทัพของทหารญี่ปุ่นราวกับฝูงมดที่ถูกเหยียบจนแหลกเหลว ทหารเศษสวะกำลังประคองทหารบาดเจ็บมุดเข้าป่าไป เงาของนายทหารผ้าแดงหายไปนานแล้ว