0395

⬢⬢⬢

ตอนที่ 395 ความลับในสายหมอก

เมื่อลมภูเขาพัดพาหมอกยามค่ำคืนมุดเข้าทางคอเสื้อ รองเท้าทหารของเซียวอวิ๋นก็บดขยี้แผ่นหินสีเขียวของสะพานหินโบราณไปแล้ว

เสี่ยวซุ่นจื่อวิ่งนำอยู่ด้านหน้า กระเป๋าบรรจุกระสุนที่เอวส่งเสียงดังกรุ๊งกริงตามจังหวะก้าวเดิน ราวกับสายธนูที่ตึงเปรี๊ยะ

โหมวหย่งแบกดาบใหญ่เดินอยู่ทางด้านซ้ายของเขา ฝักดาบกระทบกับขาเกิดเสียงทึบเป็นจังหวะ ด้านขวาคือเหล่าโจว ปืนไรเฟิลเปิดเซฟตี้เรียบร้อยแล้ว นิ้วชี้วางอยู่บนไกปืน—เสียงหายใจของหน่วยย่อยสี่คนนี้ผสมผสานกับกลิ่นใบหญ้าที่เปียกชุ่มไปด้วยน้ำค้างยามค่ำคืน ชัดเจนเป็นพิเศษท่ามกลางหุบเขาอันเงียบสงบ

“ถึงแล้ว” เสี่ยวซุ่นจื่อหยุดฝีเท้ากะทันหัน แสงจันทร์ลอดผ่านร่องเมฆลงมา ส่องให้เห็นศพสามร่างที่นอนเกลื่อนกลาดอยู่ในป่าต้นเบิร์ชเบื้องหน้า