0379

⬢⬢⬢

ตอนที่ 379 ความจริงปรากฏ คมทมิฬพินาศ

ฟันกรามซี่ในของเซียวอวิ๋นขบกันจนเมื่อยขบ ลูกกระเดือกใต้ปกเสื้อขยับขึ้นลง เลนส์แว่นกรอบทองของมัตสึโมโตะอิจิโรสะท้อนแสงเย็นเยียบในหมอกยามเช้า อัญมณีทับทิมเลือดนกที่ติ่งหูซ้ายกำลังสั่นระริกตามจังหวะที่เขาพูดซ้อนทับสนิทกับภาพในห้องส่วนตัวบนโรงน้ำชาในเมืองอำเภอเมื่อสามวันก่อน

ตอนนั้นเขาหลบอยู่บนคาน ฟังคนญี่ปุ่นคนนี้พูดด้วยภาษาจีนครึ่ง ๆ กลาง ๆ กับเฉินเฮ่อเหนียนว่าจักรวรรดิ ต้องการคมมีดที่คมกริบกว่านี้ และในตอนนี้คมมีดเล่มนี้กำลังจ่ออยู่ที่ลำคอของเขา

“เด็กใหม่เหรอ” มือของยามยังคงขยุ้มคอเสื้อของเขา ข้อนิ้วบีบจนซีดขาว

เซียวอวิ๋นได้กลิ่นพายกุยช่ายจากปากของอีกฝ่ายปะปนกับกลิ่นน้ำมันยาเส้นคล้ายสนิม