0377

⬢⬢⬢

ตอนที่ 377 ตามรอยราตรี ระทึกขวัญทุกย่างก้าว

สายลมภูเขาพัดพาความขมของใบสนทะลักเข้าคอเสื้อ ฟันกรามซี่ในของเซียวอวิ๋นขบเข้าหากันจนรู้สึกฝาด

เขาสามารถได้ยินเสียงหอบหายใจอันหนักหน่วงของโหมวหย่งดังอยู่ข้างหู ทุกเสียงเจือด้วยความแสบพร่าดั่งกระดาษทรายหยาบ นั่นคืออาการที่แผลเจ็บปวดอย่างรุนแรง เป็นเสียงที่พยายามกลั้นไว้โดยไม่ยอมร้องออกมา

“เหล่าโหมว เบี่ยงซ้ายสิบห้าองศา” เซียวอวิ๋นดึงแขนเสื้อของโหมวหย่ง แสงจันทร์ส่องผ่านเรือนยอดไม้ทอดเงาดั่งเกล็ดเงินลงบนพื้นข้างเท้าของทั้งสอง “ตรงนั้นพุ่มไม้หนา กิ่งไม้ที่ถูกเหยียบหักมีน้อย”