0373

⬢⬢⬢

ตอนที่ 373 เงาคมทมิฬ ระทึกขวัญทุกย่างก้าว

เซียวอวิ๋นและโหมวหย่งนอนอยู่ท่ามกลางพงหญ้ารก หมอกยามเช่ายังไม่จางหาย หยดน้ำค้างบนใบหญ้าซึมจนแผ่นหลังเย็นเยียบ

ชุดทหารของโหมวหย่งถูกฉีกขาดเป็นริ้วผ้า ผิวหนังที่โผล่ออกมาเต็มไปด้วยคราบเลือด เขาเงยหน้าถNอยน้ำลายปนเลือดออกมาคำหนึ่ง ดาบปลายปืนในฝ่ามือหมุนควงเป็นวง “ให้ตายเถอะ หางของไอ้เดรัจฉานนั่นฟาดซะซี่โครงฉันแทบหัก”

เซียวอวิ๋นไม่ได้ตอบ

เขายันตัวขึ้นครึ่งหนึ่ง เอกสารเข้ารหัสในอกเสื้อร้อนจนแทบไหม้ผิว

เมื่อครู่ตอนเบียดตัวออกมาจากซอกหิน กระดาษหนังแกะถูกกดจนเกิดรอยพับหลายรอย ตอนนี้กางออก ตัวหนังสือชาดกลับคล้ายกับมีชีวิตขึ้นมา—จุดสีแดงเจ็ดจุดบนแผนที่กระพริบสว่างสลับดับมืด ด้านข้างของแต่ละจุดขดตัวด้วยคำว่า “การสังเวยเริ่มต้น” สี่ตัวอักษร ลายเส้นบิดเบี้ยวราวดอกลิ้นงู

“เสี่ยวเซียว?” โหมวหย่งหันหน้าไปมอง เห็นเขากำลังจ้องเอกสารอย่างเหม่อลอย จึงยื่นมือไปแตะแขนเขา “เป็นอะไรไป?”

ลูกกระเดือกของเซียวอวิ๋นขยับเล็กน้อย