0369

⬢⬢⬢

ตอนที่ 369 ผืนปฐพีใต้พิภพ ซ่อนเร้นจิตสังหาร

ในอากาศที่ชื้นแฉะ กลิ่นสนิมเหล็กคละคลุ้งปะปนกับกลิ่นไอของดินปืนที่จางหายราวกับมีอยู่จริง ราวกับงูตัวเมือกที่พันธนาการอยู่รอบลำคอ

เซียวอวิ๋นและโหมวหย่งยืนอยู่หน้าขั้นบันไดศิลา น้ำฝนเหนือศีรษะไหลรินตามซอกหิน กระเซ็นสาดใส่แผ่นศิลาสีครามจนเกิดเป็นหยาดน้ำขนาดเล็ก—หยาดน้ำเหล่านั้นกลับสะท้อนแสงเย็นเยียบของโลหะ คล้ายคลึงกับสีสันของปลอกกระสุนปืนยิ่งนัก

“คุณดูขอบประตูนี่สิ” เซียวอวิ๋นงอนิ้วเคาะเบา ๆ บริเวณขอบประตูศิลา ปลายนิ้วสัมผัสโดนรอยสลักที่นูนต่ำ

โหมวหย่งขยับเข้าไปใกล้ อาศัยแสงจากไฟฉายยุทธวิธี เผยให้เห็นพื้นหินสีดำอมเขียวที่ปกคลุมแน่นขนัดไปด้วยอักขระ ราวกับถูกสลักซ้ำแล้วซ้ำเล่าด้วยอาวุธคมกริบ บางแห่งยังคงมีคราบสนิมสีแดงเข้มเกาะตัวอยู่ ไม่รู้ว่าเป็นเลือดหรือแร่ธาตุชนิดใด