เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 353 พายุทรายตีโต้ฝ่าวิกฤต
เสียงกีบม้าคลุกเคล้าเม็ดทรายกระแทกเข้าใส่แก้วหู ขมับของเซียวอวิ๋นเต้นตุบไม่เป็นจังหวะ
เขาสามารถได้ยินเสียงหัวใจของตัวเองได้อย่างชัดเจน มันกระแทกซี่โครงทีละครั้ง—เบื้องหลังคือทหารญี่ปุ่นร่วมสามสิบนาย ดาบปลายปืนสะท้อนแสงเย็นเยียบใต้แสงอาทิตย์อัสดง ธงวงอาทิตย์แดงของนายทหารที่อยู่หน้าสุด มองเห็นคราบเลือดกระเซ็นบนนั้นได้อย่างชัดเจนแล้ว
“อวิ๋นซี ทางซ้ายมีดงซอซอ!” โหมวหย่งปาดทรายเลือดบนใบหน้า เสียงราวกับกระดาษทรายถูกับแผ่นเหล็ก
ปืนไรเฟิลจงเจิ้งบนหลังของเขาถูกสะพายเฉียงไว้ การยิงชุดก่อนหน้านี้เพิ่งสอยทหารม้าตกลงไปสามนาย แต่เห็นได้ชัดว่าทหารญี่ปุ่นพวกนั้นฆ่าจนตาแดงฉาน ดึงดันเหยียบศพพวกเดียวกันไล่ตามมาติด ๆ
เซียวอวิ๋นหรี่ตาลง
ดงซอซอสูงไม่ถึงครึ่งคน ไม่มีทางซ่อนคนได้