เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 329 การเข้าใกล้ของคลื่นพลังอันทรงพลังอย่างน่าสะพรึงกลัว
บนผนังหินที่สนิมสำริดหลุดลอกออกไป ยังคงมีรอยไหม้เกรียมหลังเกราะแขนของโหมวหย่งถูกเผาไหม้หลงเหลืออยู่
ภายในก้นหอยหูของเซียวอวิ๋นยังหลงเหลืออาการสั่นสะเทือนของเสียงหึ่งสิบสองบันไดเสียง บนจอประสาทตาสถาบันโทเท็มอีกาสามขาทองและอักษรจีนโบราณตรวจทานตัวเองทับซ้อนกันจนกลายเป็นสีแดงเข้มประหลาด
เขาสลัดมือขวาที่ชาหนึบ ชิ้นส่วนที่กระเด็นออกตอนแท็บเล็ตยุทธการระเบิดกำลังประกอบกันเป็นรูปร่างของเครื่องมือรถม้าสมัยราชวงศ์โจวตะวันตกบนพื้น
“เหล่าโหมว ทิศตะวันตกเฉียงเหนือสามสิบองศา!” เซียวอวิ๋นจู่ ๆ ก็กดขมับที่เต้นตุบ ๆ ของตนไว้
มิติเช็กอินฉีกรอยแยกในฝ่ามือของเขา แผ่นกลมสีเงินสามแผ่นที่สลักลายเมฆอสนีดีดตัวออกมาตามเสียง
เครื่องรักษาเสถียรภาพควอนตัมเหล่านี้ที่จริงควรจะเป็นของห้องปฏิบัติการอุตสาหกรรมการทหารปี 2035 แต่เวลานี้บนผิวกลับลอยเด่นด้วยลายเทาเที่ยยุคซางโจว
รองเท้าคอมแบตของโหมวหย่งบดขยี้เศษหินที่กำลังกลายเป็นสัมฤทธิ์จนละเอียด เมื่อโซ่ควอนตัมพันรอบท่อนแขนของเขาก็ส่งเสียงหึ่งคล้ายระฆังสำริด
ชายหนุ่มจากมณฑลซานตงขบฟันกรามซี่ในกรอด “ไอ้พวกทหารญี่ปุ่นเฮงซวยไม่มีทางเล่นลูกไม้แบบนี้ออกมาได้หรอก!” สิ่งที่เขาพูดคือความจริง เมฆรูปอีกาสามขาที่กำลังปั่นป่วนตรงเส้นขอบฟ้าไกลกำลังใช้วิธีเขียนแบบอักษรกระดูกเสี่ยงทายฉีกกาลอวกาศออก สัญลักษณ์โบราณยิ่งกว่ากระถางสำริดซือหมู่อู่แห่งราชวงศ์ซางเพิ่งจะกลืนหน้าผาไปครึ่งท่อน