0318

⬢⬢⬢

ตอนที่ 318 ประกายไฟแห่งความคลุมเครือที่แลบผ่าน

สายลมแม่น้ำห่อหุ้มควันปืนพัดผ่านพงอ้อ เซียวอวิ๋นใช้นิ้วโป้งลูบไล้สันมุมของเศษชิ้นส่วนกาลอวกาศ

แสงเรืองรองของสารซ่อมแซมนาโนนั้นแสบตายิ่งก่อนรุ่งสาง ส่องจนสนิมทองแดงบนอุปกรณ์ไขลานที่ข้อมือซ้ายของเขาเปล่งประกายแสงสีเขียวจาง ๆ

“ชิปควอนตัมในซี่โครงของมันยังคงร้อนอยู่” โหมวหย่งจู่ ๆ ก็คว้าข้อมือของเซียวอวิ๋นไว้ หัวเข็มขัดโลหะของถุงมือยุทธวิธีบีบจนเจ็บ

นิ้วโป้งที่เปื้อนชาดของเขาปาดผ่านพื้นผิวเศษชิ้นส่วนอย่างแรง ภาพติดตาของเหรียญเงินปี 1948 บิดเบี้ยวกลายเป็นปริซึมสามเหลี่ยมในแสงเรืองรองนาโนทันที “เห็นรึยัง?

ไอ้เวรนี่แม้แต่เศษฟองเลือดยังมีความต่างของเวลาด้วยซ้ำ”

ลูกกระเดือกของเซียวอวิ๋นขยับเล็กน้อย เข็มทิศสำริดบนเข็มขัดยุทธวิธีหมุนกลับด้านกะทันหัน

เขากลับเห็นอย่างชัดเจนว่าเศษสะเก็ดกระสุนที่ติดอยู่ในเคราของโหมวหย่งกำลังเปลี่ยนเป็นสีน้ำเงินเข้ม นั่นคือลักษณะการเกิดออกซิเดชันที่มีเพียงโลหะผสมเหล็กทังสเตนในอีกสี่สิบปีต่อมา

ภายในฝ่ามือที่ประสานกันของทั้งสอง กระจกเงาที่ด้านในฝักตลับยาจินตันสะท้อนเงาร่างคนซ้อนกันสิบสองชั้น เรียงรายซ้อนทับกันตั้งแต่ปีโชวะที่สิบเก้าจนถึงปีเฮเซที่สาม