เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 309 การโจมตีประกบอันถึงตายของกระแสน้ำเหล็กกล้า
โหมวหย่งใช้คอมือล็อกลูกกระเดือกของหานลี่ไว้ ควันดินปืนแผดเผาโครงร่างของคนทั้งสองจนดูคล้ายกระดาษตัดเงา
เขากำลังจ้องมองเส้นใยสีเงินที่กำลังว่ายวนอยู่ในรูม่านตาของอีกฝ่าย “ลูกตาของพวกแกกำลังกลืนกินกาลอวกาศ!” สิ้นเสียงพูด หางเปลวไฟสีครามยี่สิบสายก็ระเบิดขึ้นที่เส้นขอบฟ้า รถหุ้มเกราะเจ็ดคันที่ประทับตราศักราชโชวะกำลังบดขยี้รอยย่นกาลอวกาศที่จับตัวเป็นน้ำแข็ง ปากกระบอกปืนพ่นแสงเรืองรองรูปแบบปี 1948 ออกมาอย่างไม่คาดคิด
เซียวอวิ๋นถีกล่องกระสุนที่กดทับขาซ้ายของตนออก พายุหมุนที่เกิดจากการหมุนย้อนกลับของหน้าปัดนาฬิกากระชากผมหน้าผากที่เปื้อนเลือดของเขาปลิวสะบัด
ท่ามกลางกองซากรถบรรทุกที่กำลังลุกไหม้ ผู้กองขนส่งจางกำลังใช้ประแจจุ่มเลือดสด ๆ ที่พุ่งทะลักออกมาจากเส้นเลือดใหญ่ที่ต้นขา วาดลวดลายบนดินแช่แข็งให้มีความประณีตราวกับพิมพ์เขียวเครื่องจักร
เส้นโลหิตเหล่านั้นดูแปลกประหลาดราวกับกำลังดูดซับเศษชิ้นส่วนกาลอวกาศที่กระเด็นกระçอน ราวกับไส้เดือนที่หิวกระหายกำลังมุดลงไปใต้พื้นดิน
“เหล่าจาง!” โหมวหย่งกำลังจะหันหน้าไป หานลี่ก็ส่งเสียงคำรามแหบพร่าราวกับกระดาษทรายเสียดสีกันทันที