0307

⬢⬢⬢

ตอนที่ 307 ชีวประวัติแห่งความเป็นความตาย

เมื่อลวดหนามส่งเสียงฉีกขาดชวนเสียวฟัน เซียวอวิ๋นยังคงรักษาอาการสั่นสะเทือนจากการกระแทกที่หัวเข่าไว้

เขากลอกตัวเซถลาเข้าไปในอุโมงค์หลังประตูลับ ไฟฉายยุทธวิธีวาดผ่านเมือกสีเขียวเรืองแสงที่ซึมออกมาตามซอกอิฐสีฟ้า ซึ่งรวมตัวกันเป็นรูปร่างกลุ่มดาวกระบวยใหญ่บริเวณโคนผนัง

“ประตูป้องกันสามภัยผลิตปีสี่แปด?” พลั่วทหารช่างของโหมวหย่งฟาดโครมลงบนคอนกรีต ประกายไฟส่องสว่างสัญลักษณ์อินฟินิตี้สีแดงเข้มตรงวงกบประตู “ไอ้พวกทหารญี่ปุ่นเล่นวงวนปิดกาลอวกาศงั้นเหรอ?”

เซียวอวิ๋นปาดเมือกที่ติดขนตา เข็มทิศทหารในฝ่ามือหมุนวนอย่างบ้าคลั่ง

ม่านแสงระบบจู่ ๆ ก็เด้งหน้าต่างเตือนขึ้นมา ภายใต้ตัวอักษร 1948 สีแดงสด เส้นสแกนกำลังทะลุผ่านประตูคอนกรีตหนาสามเมตร—เงาร่างมนุษย์สิบสองร่างกำลังชักกระตุกอยู่หลังประตู บริเวณลำคอของพวกมันล้วนส่องประกายจุดแสงกลุ่มดาวกระบวยใหญ่ที่เหมือนกัน

“ผู้กองจาง!” เซียวอวิ๋นซัดปืนส่งสัญญาณที่ได้รับการดัดแปลง “การชาร์จประจุคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าบนรถเหลือเวลาอีกเท่าไหร่?”