0304

⬢⬢⬢

ตอนที่ 304 ปรโลกปลายวงวนรุ่งอรุณอาบโลหิต

สายลมแม่น้ำที่คละคลุ้งด้วยกลิ่นน้ำมันดินอันฉุนกึกโหมพัดทะลักเข้าสู่ลำคอของเซียวอวิ๋น กลิ่นนั้นทั้งเผ็ดร้อนและสำลักราวกับเปลวเพลิงจากระเบิดเพลิงกำลังแผดเผาอยู่ในหลอดลมโดยตรง

เซียวอวิ๋นใช้ข้อศอกกระแทกใส่ผนังอิฐสีฟ้าด้านตะวันตกที่กำลังหลุดลอกเป็นขุยอย่างแรง ด้วยเสียง “ปัง” หนึ่งครั้ง อิฐสีฟ้าก็แตกละเอียดตามเสียง เศษอิฐกระเด็นตกลงบนพื้นและส่งเสียงดังกรุ๊ปกรั๊ปอย่างชัดเจน

แสงสีฟ้าที่กำลังรวมตัวกันใหม่พลันเปล่งเสียงหึ่งแหลมสูง ราวกับฝูงผึ้งนับไม่ถ้วนกำลังบินวนอย่างคลุ้มคลั่งอยู่ข้างหู

โครงร่างสี่เหลี่ยมผืนผ้าแท้จริงแล้วคือประตู่อัลลอยด์ลับขนาดสองตารางเมตร สนิมสีเขียวบนห่วงประตูกำลังหลุดลอกลงมาทีละน้อย ตกลงบนพื้นส่งเสียง “ซวบซาบ” แผ่วเบา ราวกับกาลเวลาที่กำลังล่วงลับไปอย่างเงียบเชียบ

“ถอยไป!” โหมวหย่งคำรามลั่น เสียงดังราวกับสายฟ้าฟาดก้องอยู่ข้างหู