0280

⬢⬢⬢

ตอนที่ 280 รอยแยกกาลอวกาศหุบเหวมังกรจำศีล

ควันดินปืนฉุนกึกห่อหุ้มประกายไฟที่กระโดดโลดเต้น สำลักเข้าลำคอของโหมวหย่งดั่งเข็มทิ่มแทง เขากลืนน้ำลายเหนียวหนืดพร้อมถ่มน้ำลายปนกลิ่นสนิมเหล็กเข้มข้นออกมาคำโต รสชาติกระจายซ่านบนปลายลิ้นทั้งขมทั้งฝาด

โซ่ควอนตัมพันธนาการเสาธงไว้อย่างแน่นหนา ส่งเสียงหึ่งแหลมสูงราวกับผึ้งนับไม่ถ้วนกำลังกระพือปีกอย่างบ้าคลั่งข้างหู จนฟันกรามซี่ในของเขาปวดแปลบ

เศษเสี้ยวจิตสำนึกของเซียวอวิ๋นที่หลงเหลืออยู่ในโซ่ราวกับเข็มเหล็ก ทิ่มแทงขมับของเขาทีแล้วทีเล่า—ไอ้บ้านั่นต่อให้ตายไปแล้วก็ยังต้องใช้วิธีการเค้นข้อมูลแบบการสอบสวนทรมานเพื่อส่งต่อข้อมูล

“คลังสมบัติใต้ดินงั้นรึ” เขานัยน์ตาเขม็งจ้องรอยไหม้เกรียมที่โซ่แผดเผาบนแผ่นหินสีคราม รอยเหล่านั้นบิดเบี้ยวหน้าตาน่าเกลียดรากับใบหน้าของปีศาจ

ฉับพลันนั้น เขาเหวี่ยงแขนขวาที่ผูกโซ่ไว้กระแทกพื้นอย่างแรง พลังนั้นทำให้ผืนแผ่นดินถึงกับสั่นสะเทือน “แกช่วยวาดแผนที่ให้ข้าสักหน่อยสิวะ!”

เศษหินกระเด็นกระดอนพุ่งกระจายไปทั่วราวกระสุนปืน แสงสีฟ้าเจิดจ้าเจ็ดสายพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าจากรอยแยกกะทันหัน แสงสว่างบาดตาจนเขาปวดแสบตาไปหมด