0276

⬢⬢⬢

ตอนที่ 276 เงาสะท้อนกาลอวกาศ

ราตรีกดทับดั่งผืนผ้าสีดำหนาทึบ ห่อหุ้มกลิ่นดินประสิวฉุนกึก ล่องลอยอย่างเลื่อนลอยอยู่ในสุสานรกร้าง

ข้างหูแว่วเสียงควันดินประสิวคร่ำครวญแผ่วเบาในสายลมยามค่ำคืน

โซ่ในมือของโหมวหย่งพันกอดกล้องยาสูบทองเหลืองนั้นไว้ วาดวงกลมอย่างรวดเร็วใต้แสงจันทร์อันเหน็บหนาว โซ่และกล้องยาสูบทองเหลืองกระทบกันเกิดเสียงกรุ๊งกริ๊งอันใสกระจ่างสัมผัสอันเยือกเย็นนั้นคล้ายแผ่ซ่านไปตามอากาศ

ตัวอักษรเลือดที่แข็งตัว เดิมทีคล้ายลวดลายหยุดนิ่ง กลับบิดเบี้ยวขึ้นบนเศษกระเบื้องนาฬิกาพกอย่างกะทันหัน ดั่งไส้เดือนฝอยที่กำลังเลื้อยขดไปมา ส่องประกายสีแดงเข้มอันชวนพิศวง

ยางสนที่ติดอยู่บริเวณพื้นรองเท้าของเสนาธิการหวังถูกสะเก็ดไฟเลียเบา ๆ ชั่วพริบตาก็พวยพุ่งควันสีม่วงอมเขียวออกมา พร้อมกับกลิ่นยางสนจาง ๆ ลอยคละคลุ้งอยู่ในอากาศ