เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 266 การฝ่าวงล้อมยามราตรี
เศษคอนกรีตกระหน่ำซัดใส่หีบกระสุนราสายฝนที่เทกระหน่ำ เสียงนั้นสะท้อนจนแก้วหูของผู้คนปวดแปลบ
ผบ.กองพันหวังยื่นมือคว้าข้อมือของเสนาธิการซุนที่กำลังแสดงสภาพการทำให้เป็นควอนตัมขึ้นมา สิ่งที่เรียกว่าสภาพการทำให้เป็นควอนตัม ในห้วงเวลาอันประหลาดนี้หมายถึงปรากฏการณ์พิเศษที่ร่างกายบางส่วนเลือนรางและไม่มั่นคงราวกับอนุภาคควอนตัม
เขากดข้อมือของเสนาธิการซุนลงบนแผนที่อย่างแรง สัมผัสนั้นคล้ายกับกำลังกุมกลุ่มแสงที่ล่องลอยไม่แน่นอนอยู่กลุ่มหนึ่ง
เปลวไฟสีฟ้าจากเหล้าเกาหลียงลามเลียขึ้นไปตามเครื่องแบบของเสนาธิการ เปลวไฟนั้นมาพร้อมกับอุณหภูมิอันร้อนระอุ จนแผดเผาอากาศรอบด้านให้เดือดพล่าน ราวกับได้กลิ่นฉุนของเสื้อผ้าที่กำลังถูกเผาไหม้จนเกรียม
เปลวไฟเผาอินทรธนูยศบนปกเสื้อจนกลายเป็นแผ่นฟอยล์ม้วนงออย่างรวดเร็ว พร้อมกับส่งเสียงดังซ่า “ผู้กองอู๋แผดเสียงคำราม นายกำลังกัดเซาะอำนาจการบัญชาการด้วยเลือดของนาย!” ในเบ้าตาของเขาสะท้อนภาพสายไฟที่ห้อยย้อยลงมาจากเพดานคลังพัสดุ ลวดทองแดงที่ควรจะนำกระแสไฟฟ้าเหล่านั้นเวลานี้กลับกำลังซึมตราธงโชวะที่มีลักษณะคล้ายยางมะตอย สัมผัสที่เหนียวเหนอะหนะนั้นราวกับยังอบอวลไปด้วยกลิ่นอายความเก่าแก่และผุพัง
เซียวอวิ๋นพุ่งชนชั้นวางอาวุธที่กำลังสั่นคลอนจากการถูกเมือกกัดเซาะจนส่งเสียงดังโครมคราม กลิ่นฉุนของเมือกคละคลุ้งไปทั่วอากาศ
เศษนาฬิกาพกกรีดฝ่ามือจนเกิดรอยแผลรูปกางเขน ความเจ็บปวดอันแหลมคมแผ่ซ่านไปทั่วร่างในพริบตา