เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 264 ทางเลือกแห่งรอยแยก
กระดูกที่ฉีกขาดบริเวณแขนขวาของผู้กองโหมวขูดกับโต๊ะประชุม เสียงเสียดสีแหลมเสียดแก้วจนแสบแก้วหู ผิวโต๊ะโลหะถูกกัดเซาะจนเกิดรูพรุนรังผึ้งในพริบตา กลิ่นการกัดเซาะของโลหะที่ฉุนกึกคละคลุ้งไปทั่ว ทางด้านการมองเห็นสามารถมองเห็นควันสีฟ้าเส้นบาง ๆ ที่พวยพุ่งออกมาจากรูพรุนได้อย่างชัดเจน
เซียวอวิ๋นดึงกระดุมทองแดงเม็ดที่สองของชุดทหารออก ปลายนี้วถูกลายเส้นเฟืองที่คมกริบตัดจนเลือดไหล เลือดอุ่น ๆ ไหลรินลงมาตามปลายนิ้ว สัมผัสได้ถึงความชุ่มชื้นและความเจ็บแปลบจาง ๆ ของเลือด นั่นคือเศษนาฬิกาพกขึ้นสนิมเขรอะครึ่งหนึ่งอย่างชัดเจน สนิมส่งกลิ่นอับเก่าแก่ ทางด้านการมองเห็นสีแดงเข้มของสนิมสะดุดตาเป็นอย่างมาก
“อย่าขยับ!” เขาบีบเศษชิ้นส่วนนั้นตบลงไปในความว่างเปล่าที่แขนของผู้กองโหมว เสียงเฟืองขบกัดเนื้อหนังดังราวกับกว้านหมุนดึงโซ่ขึ้นสนิม เสียงนั้นอับทึบและน่าสะพรึงกลัว ราวกับมาจากขุมนรกเบื้องลึก
เงาร่างของโหมวหย่งไหวเอนอยู่ในกลุ่มควันปืน ควันปืนเจือกลิ่นดินปืนที่ฉุนกึก ทางด้านการมองเห็นคือภาพที่พร่ามัวสีเทา
ชายเสื้อโค้ททหารจู่ ๆ ก็แตกออกเป็นโซ่ทองแดงสิบสองเส้น ข้อโซ่แต่ละข้อสลักตราประทับเหล็ก “โรงงานผลิตอาวุธไท่หยวน 1937” ใช้นิ้วสัมผัสโซ่ จะรู้สึกถึงความนูนต่ำของตราประทับเหล็กบนนั้น