0253

⬢⬢⬢

ตอนที่ 253 จิตสังหารในกล่องยา

สายลมแห่งขุนเขาภาคเหนือพัดพาไอเย็นยะเยือกมาระลอกหนึ่ง กรีดแทงใบหน้าดั่งมีดคม สายลมนั้นเฉือนผิวหนังจนเกิดความเจ็บปวดแปลบปาล์ม ข้างหูมีเสียงลมหวีดหวิวพัดผ่านดังฮูๆ

รถบรรทุกเวชภัณฑ์ควบตะบึงไปตลอดทาง โยกเยกกระชากดั่งม้าพยศที่หลุดจากบังเหียน ตัวรถสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ทุกครั้งที่กระแทกราวกับจะเหวี่ยงคนออกจากเบาะนั่งให้ได้

ลังเวชภัณฑ์บนรถส่งเสียงดังโคร้งครางราวกับฝูงกระต่ายตื่นตูม เสียงเอะอะอึกทึกก้องกังวานอยู่ในห้องโดยสารแคบๆ จนแก้วหูคนเจ็บแปลบ

ผู้กองเหลย์ใช้มือข้างหนึ่งกำพวงมาลัยแน่น เส้นเลือดปูดโปนขึ้นมาเพราะออกแรงสัมผัสได้ถึงลวดลายหยาบกร้านของพวงมาลัย

อีกมือหนึ่งกำนาฬิกาพกของเซียวอวิ๋นไว้แน่น สัมผัสโลหะเย็นยะเยือกของนาฬิกาพกส่งผ่านมาจากฝ่ามือ สายตาดั่งเหยี่ยวคมกริบจ้องเขม็งไปยังเส้นทางภูเขาคดเคี้ยวเบื้องหน้า จุดที่สายตาทอดยาวไปคือทางโค้งขดเคี้ยวราวกับงูยักษ์ที่ขดตัวอยู่ตามซอกเขา

เถ้าแก่เฉินหดตัวอยู่บนเบาะผู้โดยสารด้านหน้า ใบหน้าซีดเผือดริมฝีปากสั่นระริกราวกับนกกระทาตื่นตระหนก