0245

⬢⬢⬢

ตอนที่ 245 จุดจบแห่งน้ำแข็งและเปลวเพลิง

เกล็ดน้ำแข็งปะปนกับควันปืนอันฉุนกึกวนเวียนอยู่ตามซอกฟัน เกล็ดน้ำแข็งนั้นเย็นเยียบเสียดกระดูกราวกับเข็มที่ทิ่มแทงฟัน กลิ่นควันปืนสำลักจนลำคอคันยิบ

เซียวอวิ๋นกระชากผ้าพันคอที่แข็งตัวเพราะความเย็นออก ผ้าพันคอผืนนั้นแข็งกระด้างและมีสัมผัสหยาบกร้าน เขารีบใช้มือปิดปากและจมูกของพลซุ่มยิงหลิ่วทันที

ไอความเย็นที่ซึมออกมาจากรอยแยกแม่น้ำใต้ดินราวกับงูเย็นเฉียบที่เลื้อยเกาะกระดูกสันหลังขึ้นมา ทำให้หนาวสะท้านไปทั้งร่าง

ยอดน้ำแข็งที่ห้อยหัวลงมาจากผนังถ้ำถูกหมอกพิษย้อมจนกลายเป็นสีม่วงชวนพิศวง ใต้แสงสลัวสีม่วงนั้นแฝงไว้ด้วยกลิ่นอายอันชวนขนลุก ราวกับซ่อนอันตรายไร้ที่สิ้นสุดเอาไว้

“แยกซ้ายไปอุโมงค์แยก!” โหมวหย่งกระชากคอเสื้อด้านหลังของเซียวอวิ๋นกะทันหัน ทั้งสองกระแทกเข้ากับหินงอกหินย้อยอย่างแรง หินงอกหินย้อยนั้นแข็งและเย็นเยียบ ชั่วพริบตาที่ชนเข้าไปความเจ็บปวดก็แผ่ซ่านไปทั่วร่าง

ชายเสื้อด้านหน้าเครื่องแบบทหารของเขาฉีกขาดเป็นทางยาวสามนิ้ว เผยให้เห็นผ้าพันคอที่ห่อหุ้มเกล็ดน้ำแข็งอยู่ด้านใน นั่นคือแผลที่หลงเหลือจากการตะลุมบอนด้วยดาบปลายปืนเมื่อสามวันก่อน

สัมผัสของผ้าพันแผลแข็งกระด้าง เกล็ดน้ำแข็งเปล่งประกายแสงเย็นเยียบภายใต้แสงอันริบหรี่