เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 242 หมอกพิษชีวเคมี
เซียวอวิ๋นใช้ดาบปลายปืนเขี่ยกระดาษแผ่นเก่าที่เหลืองกรอบจนเปิดออก ควันปืนที่ผสมกับหมอกยามเช้าควบแน่นเป็นหยดน้ำบนหมวกเหล็ก หยดน้ำเย็นเยียบนั้นไหลลดตามขอบหมวกเหล็กก่อนจะหยดลงบนหลังมือของเขา ก่อให้เกิดความรู้สึกเย็นยะเยือกเล็กน้อย
ปลายนิ้วของเขาชะงักค้างอยู่บนพิกัดที่กำลังเต้นระริกนั้น สัญลักษณ์ที่วาดด้วยเลือดประจำเดือนทะลุกระดาษด้านหลังออกมา สะท้อนเส้นชั้นความสูงจาง ๆ บนพื้นผิวหิน เส้นชั้นความสูงเหล่านั้นรางเลือนภายใต้แสงอันสลัว ราวกับสัญลักษณ์อันลึกลับ
“ห้าสีสอดคล้องกับสันเขาห้าแห่ง” เขาคว้าท่อนไม้ที่ไหม้เกรียมมาขีดเส้นไขว้บนผนังหิน ท่อนไม้นั้นลากผ่านผนังหินจนเกิดเสียง “ซ่า ๆ” ดังขึ้น “พวกคุณดูส่วนโค้งเหล่านี้สิ เหมือนท่อระบายอากาศของห้องรมแก๊สไหมล่ะ”
โหมวหย่งดึงสายรัดของหน้ากากป้องกันแก๊สพิษชั่วคราว ใบอัฏฐ์ที่ห่ออยู่ข้างในผ้าก๊อซร่วงหล่นลงมาเป็นผุยผง เศษผงละเอียดเหล่านั้นตกลงบนมือของเขาทำให้รู้สึกคันยิบ ๆ