เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 232 กลยุทธ์พิชิตศัตรู
เซียวอวิ๋นค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น กวาดสายตาไปรอบตัวทุกคน ในแววตาเต็มไปด้วย… ความเด็ดเดี่ยว!
ถูกต้องแล้ว ความเด็ดเดี่ยวอย่างไรล่ะ!
ราวกับตอนที่เผชิญหน้ากับการรุมล้อมของชายฉกรรจ์สิบกว่าคน แต่ก็ยังคงสงบนิ่งควักไฟแช็กขึ้นมาจุดบุหรี่ฮวาจึหนึ่งมวน ก่อนจะเอ่ยออกไปด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า “ยังมีใครอีก?” เป็นความเด็ดเดี่ยวในลักษณะนั้น!
“พี่น้องทั้งหลาย เจ้าพวกทหารญี่ปุ่นครั้งนี้ตั้งใจแน่วแน่ว่าจะมาโปรย ‘เทพธิดาโปรยบุปผา’ ใส่พวกเรา กองบินทั้งกองเชียวนะ! ขบวนการนี้ครึกครื้นยิ่งกว่าประทัดที่จุดตอนปีใหม่เสียอีก!”
“พี่น้องทั้งหลาย ทหารญี่ปุ่นคราวนี้ตั้งใจแน่วแน่ว่าจะมอบ ‘เทพธิดาโปรยบุปผา’ (ระเบิดปูพรม) ให้กับพวกเรา หนึ่งกองบินเลยเชียวนะ! จัดเต็มขนาดนี้ ยิ่งกว่าเสียงประทัดตอนวันตรุษจีนเสียอีก!” น้ำเสียงของเซียวอวิ๋นต่ำทุ้มและทรงพลัง ทุกคำราวกับระเบิดออกมาจากช่องอก แฝงไว้ด้วยความน่าเกรงขามที่ไม่อาจปฏิเสธได้ เสียงนั้นก้องกังวานอยู่ในกองบัญชาการอันเงียบสงบ จนทำให้หูของทุกคนชาไปเล็กน้อย
“ผู้กองครับ แบบนี้… แบบนี้ควรทำยังไงดีล่ะ? ‘ทรัพย์สินก้นหีบ’ ของพวกเรา เมื่อเทียบกับของฝ่ายนั้นแล้ว ช่างเหมือน ‘ขอทานแข่งสมบัติกับพญานาค’ — ต่างกันราวฟ้ากับเหวเลย!”
โหมวหย่งร้อนใจจนถูมือไปมา หน้าผากซึมด้วยเหงื่อเม็ดละเอียด ฝ่ามือของเขาเต็มไปด้วยเหงื่อ ในตอนที่ถูเข้าหากันสามารถสัมผัสได้ถึงความลื่นชื้นระหว่างผิวหนัง