0227

⬢⬢⬢

ตอนที่ 227 การป้องกันเสริมกำลัง

“ไอ้พวกทหารญี่ปุ่นนี่ เป็นเหมือนพลาสเตอร์ยาหมามุ้งจริงๆ สลัดไม่หลุดเลย!”

“พวกทหารญี่ปุ่นกลุ่มนี้ ทำตัวเป็นพลาสเตอร์แปะติดหนึบ จริง ๆ เฝ้าตามอาฆาตไม่เลิกรา!” โหมวหย่งถ่มน้ำลายออกมาด้วยความขุ่นเคือง กำปั้นทุบลงบนโต๊ะจนถ้วยชาสั่นส่งเสียง “เคร้ง” ดังสนั่น เสียงนั้นบาดหูอย่างยิ่งในห้องที่เงียบงันจนทำให้แสบแก้วหู

เซียวอวิ๋นขมวดคิ้วแน่น นิ้วถูไถไปมาบนแผนที่ตรงตำแหน่งสนามบินทหารญี่ปุ่น ผิวกระดาษที่หยาบกร้านเสียดสีกับปลายนิ้วราวกับจะควักพื้นที่ตรงนั้นออกมาให้ได้

เขาเงยหน้าขึ้น สายตากลมคมกริบดั่งเหยี่ยว “เหล่าอู๋ นายแน่ใจนะว่าตาแก่ผิงเถียนนั่นกำลังวางแผนชั่วอะไรอยู่อีก?”

เจ้าหน้าที่ข่าวกรองอู๋หดคอเล็กน้อยแล้วหัวเราะแห้งๆ “ผู้บังคับการกรมครับ ท่านพูดแบบนี้ ทหารญี่ปุ่นเคยหยุดวางแผนชั่วตั้งแต่เมื่อไหร่กันล่ะครับ? แต่รอบนี้ตาแก่ผิงเถียนดูจะใส่ใจเป็นพิเศษ ได้ยินมาว่าสั่งย้าย ‘นักบินฝีมือฉกาจ’ มาจากแผ่นดินแม่แถมยังหาเครื่องบินแบบใหม่มาอีก ดูมีความลับลมคมใน ไม่รู้ว่าคราวนี้จะเล่นตลกอะไรอีก”

“นักบินฝีมือฉกาจ? เครื่องบินแบบใหม่?” เซียวอวิ๋นพึมพำกับตัวเอง สายสัมพันธ์ในใจยิ่งตึงเครียดขึ้นไปอีก รู้สึกราวกับหัวใจถูกรัดจนเจ็บแปลบ

เขาไม่คิดเลยว่านี่จะเป็นลางดี ไอ้วันพวกนี้คราวที่แล้วเสียเปรียบจนพูดไม่ออก ครั้งนี้ต้องกลับมาเอาคืนอย่างทวีคูณแน่นอน