เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 224 การโจมตีทางอากาศที่แขวนอยู่เหนือหัว
เซียวอวิ๋นมองร่องรอยสีขาวที่เครื่องบินลาดตระเวนกองทัพญี่ปุ่นทิ้งไว้บนท้องฟ้า ร่องรอยนั้นดั่งงูพิษที่ดุร้ายบิดเบี้ยวไปมาอย่างตามอำเภอใจบนท้องฟ้าสีคราม ในใจของเขาอดไม่ได้ที่จะเกิดความกังวลระลอกแล้วระลอกเล่า
ข้างหู เสียงลมหวีดหวิวคล้ายดั่งเสียงเยาะเย้ยของศัตรู ยิ่งเพิ่มความหนักอึ้งในใจของเขาให้มากขึ้นไปอีก
เขารู้ดีว่าฝ่ายตนขาดแคลนกำลังป้องกันภัยทางอากาศ ภายใต้การโจมตีทางอากาศของกองทัพญี่ปุ่น ก็เปรียบเสมือนลูกแกะที่รอวันเชือด ทำได้เพียงรอความตายอย่างจนมุม
โหมวหย่งที่อยู่ข้างกายกำหมัดแน่น ข้อต่อนิ้วขาวซีดเพราะออกแรง เขารู้สึกถึงแรงกดดันที่หนักอึ้งราวกับก้อนตะกั่วนี้อย่างแท้จริง
“ผู้บังคับการกรม เราควรทำอย่างไรดี?” ในน้ำเสียงของโหมวหย่งเจือความร้อนรนเล็กน้อย “จะปล่อยให้พวกทหารญี่ปุ่นหยิ่งผยองเช่นนี้ไม่ได้ใช่ไหม?”
เซียวอวิ๋นสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ อากาศอันหนาวเย็นนั้นไหลทะลักเข้าสู่ปอด ทำให้เขาตื่นตัวขึ้นมาบ้าง
สายตาของเขาเต็มไปด้วยความแน่วแน่ขณะมองโหมวหย่ง “แน่นอนว่าไม่ได้! แต่พวกเราต้องสงบสติอารมณ์ลงแล้วหาทางแก้ไขให้พบ” เขากลับหลังหัน เดินมุ่งหน้าไปยังทิศทางของมิติเช็กอินในใจครุ่นคิดอย่างเงียบเชียบ