0222

⬢⬢⬢

ตอนที่ 222 มหาสมบัติในตลาด

ควันปืนยังไม่จาง ฝุ่นละอองตลบอบอวล ฝุ่นทรายที่คละคลุ้งนั้นทำให้แสบโพรงจมูกจนเจ็บ เซียวอวิ๋นและโหมวหย่งที่รอดตายจากหายนะมาได้อย่างหวุดหวิดวิ่งหนีสุดชีวิต พื้นดินใต้ฝ่าเท้าถูกพวกเขาย่ำจนเกิดเสียงดังตึกตัก ในที่สุดก็หนีพ้นจากขุมนรกบนดินแห่งนั้นมาได้

“แฮก… แฮก…” โหมวหย่งประคองต้นไม้คดงอต้นหนึ่ง หอบหายใจคำโต เสียงหายใจที่ถี่กระชั้นนั้นเด่นชัดเป็นพิเศษในอากาศที่เงียบงัน “แม่มเอ๊ย เกือบเอาชีวิตไปทิ้งไว้ที่นั่นแล้ว! ไอ้พวกคนทรยศชาติเดรัจฉานพวกนี้ โยนระเบิดลงมาอย่างกับมันไม่ต้องใช้เงินซื้อ!”

เซียวอวิ๋นปัดคราบเขม่าหยาบกร้านและร้อนผ่าวบนใบหน้าด้วยความใจหายวาบ ชั้นเขม่าบนใบหน้าถูกมือปัดป้ายจนหลงเหลือรอยเปื้อนเด่นชัดเป็นทาง

เขาเงยหน้ามองท้องฟ้า ท้องฟ้าเต็มไปด้วยเมฆดำม้วนตัวราวกับถูกไฟสงครามย้อมจนดำมืด สายลับในยุคสมัยนี้ช่างกำแหงเสียจริง!

“ไป ไปดูที่ตลาดในเมืองอำเภอกัน” เซียวอวิ๋นกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ เขารู้สึกเสมอว่าเรื่องในวันนี้ไม่ง่ายดายขนาดนั้น

ทั้งสองเร่งฝีเท้าตลอดทาง เมื่อมาถึงตลาดในเมืองอำเภอ ที่นี่กลับย่ำแย่กว่าที่พวกเขาจินตนาการไว้เสียอีก

เหนือท้องตลาดอบอวลไปด้วยกลิ่นไหม้เกรียมที่ฉุนจนชวนคลื่นไส้ พุ่งตรงเข้าสู่ลำคอ

แผ่นไม้ของแผงลอยกระจัดกระจายระเกะระกะ สินค้ากระจัดกระจายเกลื่อนพื้น บางส่วนยังคงมีควันสีเทาลอยกรุ่น ราวกับกำลังบอกเล่าถึงหายนะที่เพิ่งประสบ