0212

⬢⬢⬢

ตอนที่ 212 บุกรังโจร

“พวกหนูพวกนี้ ซ่อนตัวได้ลึกล้ำเสียจริง” เซียวอวิ๋นกดเสียงต่ำ ย่อตัวลงราวกับเสือดาวที่กำลังรอจังหวะพุ่งตะครุบ สายตาคมกริบกวาดมองไปรอบด้าน

โหมวหย่งตามติดมาอย่างกระชั้นชิด มือที่ถือปืนกำแน่นขึ้นราวกับต้องการบีบตัวปืนให้แหลกคามือ

ในอากาศคละคลุ้งไปด้วยกลิ่นคาวเลือดจาง ๆ ผสมผสานกับกลิ่นอับชื้นของดินโคลน ทำให้รู้สึกคลื่นไส้เป็นระลอก

ต้นไม้รอบกายไกวไหวตามสายยามค่ำคืน เกิดเสียงซ่า ๆ ราวกับภูตผีกำลังกระซิบกระซาบ ชวนให้ขนหัวลุก

“พี่เซียว ที่นี่มีบางอย่างไม่ชอบมาพากลนะ” โหมวหย่งกลืนน้ำลายลงคอ เสียงแห้งผากเล็กน้อย “ผมรู้สึกอยู่ตลอดว่ามีดวงตาสองคู่กำลังจ้องมองพวกเราอยู่”

เซียวอวิ๋นพยักหน้า เขาก็มีความรู้สึกเช่นเดียวกัน

ความรู้สึกนี้ราวกับกำลังเดินอยู่บนลวดสลิง พลาดพลั้งแม้แต่นิดเดียวคงร่างแหลกเหลวไม่เป็นชิ้นดี

“ความมั่งคั่งมักแลกมาด้วยความเสี่ยง เดินทางมาถึงขนาดนี้แล้ว จะให้หันหลังกลับถิ่นเดิมได้อย่างไร” มุมปากของเซียวอวิ๋นยกยิ้มกวนประสาท ทว่าแววตากลับแน่วแน่ขึ้น “อีกอย่าง ถ้าไม่เข้าถ้ำเสือจะจับลูกเสือได้อย่างไร? อยากล้างมลทินก็ต้องยอมเสี่ยงภัยสักหน่อย”