0208

⬢⬢⬢

ตอนที่ 208 วิกฤตสี่ด้าน

หมอกยามเช้าดั่งผืนผ้าโปร่งที่เปื้อนเขม่าถ่านห่อหุ้มค่ายเอาไว้ เมื่อโหมวหย่งใช้ดาบปลายพ่นเขี่ยกิ่งไม้แห้งที่เปรอะเปื้อนดินอินทรีย์ คมดาบก็สลัดหยาดน้ำค้างร่วงหล่นสามหยด

เซียวอวิ๋นคุกเข่าข้างหนึ่งลงบนพื้นโคลน ถุงมือหนังกดทับเกล็ดน้ำแข็งบริเวณขอบรอยเท้า แสงจันทร์ลอดผ่านร่องเมฆลงมาพอดี ส่องกระทบรอยบากสามเหลี่ยมผิดธรรมชาติบริเวณส้นรอยเท้า

“กว้างกว่ารองเท้าทหารของเราสองนิ้ว” โหมวหย่งวางดาบปลายปืนขวางเหนือรอยเท้าเพื่อใช้เป็นไม้บรรทัด พู่สีแดงบนฝักดาบกวาดผ่านปลายจมูกของเซียวอวิ๋น “ถ้าให้ฉันพูดควรจะจัดกำลังพี่น้องสักยี่สิบคน—”

“ชู่ว” เซียวอวิ๋นกระชากถุงมือขวาออกกะทันหัน ฝ่ามือเปล่าแนบลงบนพื้นดินที่แข็งเป็นน้ำแข็ง

แม้เครื่องเตือนภัยอันตรายในคลังระบบจะกลายเป็นสีเทาแล้ว แต่ในเวลานี้ปลายนิ้วกลับส่งแรงสั่นสะเทือนแผ่วเบา ราวกับมีมดนับไม่ถ้วนกำลังไต่ตามแนวแผ่นดินมุ่งหน้าสู่คลังเสบียง