0204

⬢⬢⬢

ตอนที่ 204 การคลี่คลายความขัดแย้ง

เซียวอวิ๋นคาบแท่งพลังงานไว้ครึ่งหนึ่งออกแรงผลักประตูกระด้างไม้เก่าแก่ของห้องบัญชาการรบออกไป เสียงดังเอี๊ยดอ๊าดในยามเช้าอันเงียบงันช่างบาดหูเสียจริง

โหมวหย่งกำลังใช้ดินสอสีแดงและน้ำเงินวาดเส้นทางส่งกำลังบำรุงที่บิดเบี้ยวบนแผนที่ด้วยความจดจ่อ เสียงดินสอเสียดสีกับกระดาษดังแผ่วเบาจนได้ยินชัดเจน

แสงยามเช้าดั่งคมดาบสีทองสาดส่องผ่านกรอบหน้าต่างที่ปิดทับด้วยกระดาษเซวียนเฉียงลงมา แสงจ้าบาดตาจนทำให้รู้สึกแสบตาเล็กน้อย สาดส่องปึกรายงานในมือเจ้าหน้าที่ส่งกำลังบำรุงอู๋จนโปร่งใส ริมกระดาษยังมีรอยนิ้วมือสีดำที่เจือกลิ่นดินปืนติดอยู่ กลิ่นดินปืนฉุนกึกนั้นพุ่งเข้าสู่โพรงจมูกในทันที

“โรงพยาบาลสนามเหลือเพนิซิลลินแค่ยี่สิบเจ็ดหลอดแล้ว” เจ้าหน้าที่ส่งกำลังบำรุงอู๋ออกแรงสะบัดรายการที่ยับยู่ยี่เพราะละอองน้ำค้าง กระดาษเปียกชื้นส่งเสียงซ่า ก้อนโคลนบนผ้าพันแข้งร่วงกราวลงมาตามการเคลื่อนไหว ตกกระทบพื้นเกิดเสียงปุบปับเบา ๆ “ฝ่ายโภชนาการกองพันที่สามเอาซังข้าวโพดผสมเปลือกไม้นึ่งหมั่นโถว เมื่อวานมีทหารสามนายกินจนอาเจียนเป็นเลือด”

ดินสอของโหมวหย่งหักดังเป๊าะตรงตำแหน่งเมืองผิงอัน เสียงหักอันแหลมคมรากับค้อนหนักตอกลงมา