0195

⬢⬢⬢

ตอนที่ 195 ความจริงกระจ่าง

หมอกยามเช้าปกคลุมเตาปูนขาวราวกับผ้าแพรบางเบา ย้อมซากปรักหักพังให้กลายเป็นสีเทาเงินอันเลือนราง

ในอากาศคละคลุ้งไปด้วยกลิ่นคาวโคลนและกลิ่นดินปืนจาง ๆ นั่นคือร่องรอยที่ไฟสงครามหลงเหลือไว้ และยังเป็นกลิ่นอายแห่งความหวังที่ได้เกิดใหม่

เซียวอวิ๋นและโหมวหย่งดั่งเสือดาวสองตัวที่ซ่อนตัวอยู่ในค่ำคืนมืดมิด จ้องมองเงาร่างน่าสงสัยนั้นโดยไม่ขยับเขยื้อน

คนผู้นั้นแอบย่องไปด้านหลังเตาปูนขาว ที่นั่นกองหินที่ถูกทิ้งร้างไว้บางส่วนก่อตัวเป็นมุมหลบภัยตามธรรมชาติ

“ไอ้แก่คนนี้มีปัญหาจริง ๆ ด้วย!” โหมวหย่งลดเสียงต่ำลง ในน้ำเสียงเจือความตื่นเต้นเล็กน้อย

เซียวอวิ๋นหรี่ตาลง ส่งสัญญาณให้เขาใจเย็น ๆ อย่าเพิ่งใจร้อน

เห็นเพียงคนผู้นั้นควักปืนส่งสัญญาณขนาดเล็กออกมาจากอกเสื้อ แล้วยิงพลุสัญญาณสีเขียวขึ้นสู่ท้องฟ้า

พลุสัญญาณวาดส่วนโค้งสั้น ๆ บนอากาศ ก่อนจะหายวับไปในสายหมอกยามเช้าอันเวิ้งว้าง